Tajemniczy ogród

Człowiek względem innych istnień ziemskich jest najbardziej zbliżony do doskonałości, sam bowiem jest wyznacznikiem jej kanonów. Tworząc nowy świat stał się jego niewolnikiem. Wszystko co zostało stworzone ludzkim umysłem posiada jego namiastkę, która może się rozwijać niosąc zagładę. Stajemy się niewolnikami rzeczywistości, żyjącymi w labiryncie, który pozornie nie ma wyjścia. Możemy przestawiać ściany zgodnie z naszą wyobraźnią i nadawać im dowolne kształty. W ten sposób droga na skróty jest znacznie prostsza, jednak nadal bez końca. Obrazkowa rzeczywistość, wyidealizowany świat piękna i niebanalności to pogłębiający się niekontrolowany proces, w którym uczestniczą ludzie szukający sensu życia na tej pokurwiałej planecie. Proces powstawania ludzkich tworów niematerialnych jest trudny do określenia, ale początek ich narodzin jest ściśle związany z chęcią i popędem człowieka do ekspandowania swojej wyobraźni. To ona jest źródłem świata człowieka, jako nie tyle co najwyżej umiejscowionego w ewolucyjnym drzewie stworzenia, ale człowieka jako najmniejszej i podstawowej cząstki elementarnej budującej świat humanistyczny. Siła grawitacji, warunki atmosferyczne i i procesy zachodzące we wnętrzu organizmów żywych istniały od zawsze, zostały jedynie w późniejszym okresie zdefiniowane przez człowieka.To niesamowite, jak bardzo różni są ludzie i jak niezwykle odmienne otoczenie mentalne stworzyli dla siebie, mniej lub bardziej im odpowiadające. Człowiek odmawia sobie pewnych przyjemności uznawanych przez innych za złe, przez co jego świat staje się swego rodzaju domem, gdzie niektóre drzwi są zamknięte, a klucz jest na wyciągnięcie ręki. Niektórzy jednak nie potrafią posłużyć się tym kluczem w celach poznawczych, które mogą nieść radość i odnowę fundamentów dla wszelkich płaszczyzn człowieczeństwa. Ja żyję na płaszczyznach, który terytoria urodzajne obsiewam sam, wyrywając chwasty rozproszone przez wrogo nastawione mi jednostki. Cóż, pielęgnuje niezły ogród gdzie dominującą rolę zaczęły odgrywać owadożerne kwiatuszki, trawiące wstrętne robactwo. Jest do aluzja do mojego wrogiego nastawienia wobec ludzi. Polecam taką postawę, rozsądna i rozważna. Zawsze jest możliwość odwrotu, ale nie można w pełni wykorzystać przyjemności, jaką daje nam bycie istotą zdolną do nawiązywania więzi. Miłych chwil także jest niewiele, chociaż w swoim życiu chyba najmilej będę wspominał zakupy. Cudowne momenty ekstazy widząc piękne ubrania, wiszące na wieszakach, takie martwe i na przecenach.



Napisała do mnie osoba z przeszłości, kiedyś ważna. Teraz czuję się w stanie przejść obojętnie wobec jej najokrutniejszych cierpień. Długo na to pracowałem.